Afgelopen maand hebben maar liefst 1026 kraamverzorgenden de moeite genomen om via een enquête hun persoonlijke ervaringen met de Meldcode (Deel 1) en Agressie tijdens het werk (Deel 2) met ons te delen. Dank hiervoor!
Mede door het groot aantal deelnemers, hebben wij inzicht kunnen krijgen in de verschillende redenen waarom kraamverzorgenden in meer dan de helft van de gesignaleerde onveilige situaties, geen melding doen bij ‘Veilig Thuis’! Daarnaast waren wij zeer onder de indruk van de genoemde voorbeelden van agressie zoals kraamverzorgenden die zelf hebben ervaren.
Korte samenvatting deel 1.
Diverse malen werd als reden opgegeven dat er wél een melding aan JGZ was gedaan in plaats van aan ‘Veilig Thuis’ of dat de Verloskundige deze taak op zich had genomen. Wat betreft de overige antwoordopties was de top 5:
- De Verloskundige vond het niet nodig
- Ik woon in de buurt van het kraamgezin
- Ze weten gelijk dat ik het ben.
- Mijn leidinggevende/aandachtfunctionaris vond het niet nodig
- Angst voor represailles
Hieruit mogen we concluderen dat een significant deel van de kraamverzorgenden zich onveilig of onvoldoende gesteund voelt indien zich een dergelijke situatie voordoet. Reden voor het KCKZ om dit breed aan te pakken.
Korte samenvatting deel 2.
29% van de kraamverzorgenden heeft het laatste jaar te maken gehad met een vorm van agressie. Dit varieerde van bedreiging, schelden, spugen, duwen tot zelfs slaan. Dit is zeer zorgwekkend. Opvallend was ook, dat men niet in alle gevallen vanuit de eigen organisatie de nazorg kreeg die men op dat moment nodig had. Als oplossing hiervoor werd vaak aangegeven dat er meer nascholing over agressie gegeven moet worden en dat de ondersteuning vanuit de organisatie beter of duidelijker geregeld moet zijn.
Bovenstaande input nemen wij mee naar diverse overlegsituaties en/of werkgroepen. Zodra hier concrete acties uit voortkomen dan laten we jullie dat natuurlijk direct weten!
